Η Vanderhall συνεχίζει να αφήνει άφωνη την αυτοκίνηση με τα εξόχως μοναδικά και από κάθε άποψη ιδιαίτερα δημιουργήματά της.
Η εκπληκτική της γκάμα στα τρίκυκλα επεκτείνεται διαρκώς και το νέο θαυματάκι ακούει στο όνομα Carmel Roadster 2019. Το Carmel βασίζεται στο ίδιο μονοκόκ σασί του μοντέλου Venice, μόνο που ο turbocharged κινητήρας του 1,5 λίτρου αποδίδει πια 200 άλογα (από τα 180 του Venice). Στις αλλαγές περιλαμβάνονται οι 19άρες ζάντες, το 6τάχυτο κιβώτιο, τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης, το ηλεκτρονικά υποβοηθούμενο τιμόνι, τα LED φώτα, αλλά και μια σειρά από καλούδια για την καμπίνα, όπως τα θερμαινόμενα καθίσματα, ο κλιματισμός και το ηχοσύστημα με το Bluetooth. Όλα αυτά υποχωρούν βέβαια κάτω από τον υπέροχο σχεδιασμό του σπορ τρίτροχου, σκύβοντας ευλαβικά το κεφάλι σε ένα από τα πλέον ιδιαίτερα οχήματα που πατούν δρόμο. Οι προπαραγγελίες για το Carmel των 39.950 δολαρίων (34.704 ευρώ) έχουν ήδη ξεκινήσει και η Vanderhall ζητά απλώς προκαταβολή 1.000 δολαρίων.
Η καινοτομία και το ομαδικό πνεύμα, η συνεχής αναζήτηση νέων δεδομένων είναι τα βασικά συστατικά ανάπτυξης της εταιρείας CityCrop, η οποία σχεδιάζει και προωθεί συσκευή καλλιέργειας λαχανικών στο σπίτι.
Η CityCrop ΙΚΕ - Automated Indoor Farming ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2015 από τους Χρήστο Ραυτογιάννη και Ευρυβιάδη Μακρίδη, αλλά η έδρα μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και οι παραγγελίες έρχονται από την Αμερική ως τα Αραβικά Εμιράτα. Μετά από δύο χρόνια σκληρής δουλειάς, η εταιρεία έχει εμπλουτίσει την ομάδα της με νέα μέλη σε καίριες θέσεις που περιλαμβάνουν software and hardware design, καθώς και συνεργασίες στον τομέα του βιομηχανικού σχεδιασμού. Η ιδέα γεννήθηκε «όταν εργαζόμουν σε ένα θερμοκήπιο υδροπονικής καλλιέργειας στην Κρήτη. Βλέποντας τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η μέθοδος, τόσο ως προς τους τελικούς καταναλωτές όσο και ως προς το περιβάλλον, αποφάσισα να βρω τρόπο που θα έφερνε σε επαφή τον ίδιο τον καταναλωτή με την καλλιέργεια.
Ταυτόχρονα, οι ανησυχίες του Ευρυβιάδη Μακρίδη για τον σύγχρονο τρόπο καλλιέργειας, παραγωγής και κατανάλωσης τροφών μας οδήγησαν να αγκαλιάσουμε την ιδέα ενός πρωτοποριακού προϊόντος που θα απαντά στα σύγχρονα διατροφικά ζητήματα. Κάπου εκεί, ανάμεσα στη γνώση, στις ανησυχίες και στην εμπειρία, γεννήθηκε η ιδέα της CityCrop, ενός προϊόντος ικανού να καλύψει καθημερινές διατροφικές ανάγκες με τρόπο απλό και εύκολο, ακόμα και για ένα παιδί!» αναφέρει ο συνιδρυτής Χρήστος Ραυτογιάννης, ο οποίος έχει σπουδάσει τεχνολογία γεωπονίας και έχει δεκαετή εμπειρία στα υδροπονικά συστήματα. Καλλιέργεια μέσω... κινητού Η συσκευή CityCrop απευθύνεται τόσο σε ιδιώτες όσο και σε επαγγελματίες στον χώρο της εμπορίας, της εστίασης, της διαμονής, της άθλησης και της εκπαίδευσης. Σύμφωνα με τις 32 προ-παραγγελίες και την έρευνα αγοράς, ο κύριος πελάτης είναι 30-50 ετών, ζει σε αστικό περιβάλλον, τον ενδιαφέρει η τεχνολογία και το εισόδημά του είναι ανώτερο του μέσου μηνιαίου. Προέρχεται από τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (περιοχές με δύσκολες κλιματικές συνθήκες). Μόλις ο χρήστης συνδέσει τη συσκευή στο WiFi, η καλλιέργεια ξεκινάει με τρία απλά βήματα:
1. Μέσω του app, επιλέγει τα φυτά που θα καλλιεργήσει και τα τοποθετεί στις αντίστοιχες θέσεις στο πλέγμα (Growing Area). 2. Τοποθετεί τις ειδικά σχεδιασμένες κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους στις αντίστοιχες θέσεις των δίσκων που βρίσκονται στη συσκευή. 3. Μέσω του app, δίνει εντολή να ξεκινήσει η καλλιέργεια με το πάτημα ενός κουμπιού. O χρήστης μπορεί να παράγει μια μεγάλη ποικιλία φυτών, όπως φυλλώδη λαχανικά, βότανα, φύτρες, μικρά φρούτα, ακόμα και βρώσιμα λουλούδια. Η εφαρμογή, χάρη στον απλό και εύχρηστο σχεδιασμό της, προσφέρει στον χρήστη μια ευχάριστη και ολοκληρωμένη εμπειρία, και την ίδια στιγμή τον ενημερώνει για ό,τι είναι σημαντικό σε κάθε στάδιο της καλλιέργειάς του. Για παράδειγμα, αν το επίπεδο του νερού στη δεξαμενή είναι χαμηλό, ο χρήστης λαμβάνει ειδοποίηση για να την ξαναγεμίσει ή αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το χρώμα των φύλλων κάποιου φυτού ο χρήστης μπορεί να στείλει μια φωτογραφία και οι ειδικοί της εταιρείας τού δίνουν γρήγορη και εύκολη απάντηση. Και φυσικά, λαμβάνει ειδοποίηση για την κατάλληλη στιγμή της συγκομιδής. Αγορές μέσω του site Η τεχνολογία της συσκευής επιτρέπει στον χρήστη να την τοποθετήσει σε οποιονδήποτε εσωτερικό χώρο (σπίτι, επαγγελματικός χώρος κ.α.). Η αγορά που απευθύνεται η συσκευή εκτείνεται από αυτήν της κάθετης καλλιέργειας έως αυτή των «έξυπνων» οικιακών συσκευών και «έξυπνων» συσκευών κουζίνας. Σύμφωνα με σχετικές έρευνες, το μέγεθος της αγοράς της «κάθετης καλλιέργειας» παγκοσμίως, από το 2015 που ήταν 1,15 δισ. δολ., αναμένεται να φτάσει τα 6,31 δισ. δολ. το 2022, με σύνθετο ρυθμό ετήσιας ανάπτυξης 30%. Το μέγεθος της αγοράς των «έξυπνων» οικιακών συσκευών μόνο στις ΗΠΑ, από το 2015 που ήταν 694 εκατ. δολ., αναμένεται να φθάσει τα 10 δισ. δολ. το 2020, με σύνθετο ρυθμό ετήσιας ανάπτυξης 29%.
Ακόμα μια πιθανή αγορά είναι αυτή της φαρμακευτικής κάνναβης, η οποία αυτή τη στιγμή είναι η πιο αναπτυσσόμενη αγορά στις ΗΠΑ. Το μέγεθός της μόνο στις ΗΠΑ, από το 2016 που ήταν 7,1 δισ. δολ., αναμένεται να φθάσει τα 22 δισ. δολ. το 2020. Η CityCrop έχει ήδη συνδεθεί με προμηθευτές όπως η Syngenta για την προμήθεια σπόρων, η Re-nuble για την προμήθεια βιολογικών θρεπτικών διαλυμάτων και η Blackdogled για την προμήθεια των LED panels. Ο χρηματοδότης της εταιρείας προς το παρόν είναι ο επιταχυντής επιχειρήσεων StartupBootcamp ενώ βρίσκεται σε συζητήσεις με Αngel Ιnvestors και VC. Η παραγωγή για το 2017 έχει σχεδιαστεί, για τις πρώτες 400 συσκευές, να γίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2018, η σκυτάλη της μαζικής παραγωγής θα περάσει σε εργοστάσιο στην Κίνα. Σύμφωνα με τον κ. Ραυτογιάννη οι αγορές ήδη πραγματοποιούνται μέσω του website της εταιρείας αλλά μελλοντικά θα γίνονται από το δίκτυο διανομέων. Στο website υπάρχει σχετική φόρμα συμπλήρωσης ενδιαφέροντος για συνεργάτες-διανομείς.
Ένα «έξυπνο» κουτί για χάπια το οποίο θα υπενθυμίζει στους ηλικιωμένους, και όχι μόνο, πότε θα πρέπει να πάρουν τα φάρμακά τους, δημιούργησε ομάδα μαθητών του 1ου Γυμνασίου Ρόδου στο πλαίσιο του προγράμματος«Εικονική Επιχείρηση 2017» του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων (ΣΕΝ)/Junior Achievement Greece.
Το b-χ@πι, όπως ονόμασαν οι μαθητές το «έξυπνο» κουτί αποτελείται από δύο συρτάρια και κάθε συρτάρι έχει έξι θήκες στις οποίες αντιστοιχεί ένα λαμπάκι ενώ στο πλάι του κουτιού, υπάρχει ένας βομβητής. Όταν έρθει η συγκεκριμένη ώρα για να πάρει τα χάπια του ο χρήστης, τότε χτυπάει ο βομβητής και ανάβει το λαμπάκι. Όταν ο χρήστης ανοίξει το συρτάρι και πάρει τα χάπια του, τότε σβήνει το λαμπάκι και σταματάει ο βομβητής.
Η αρχική ρύθμιση των ωρών λήψης των φαρμάκων γίνεται εύκολα από το φροντιστή ή το χρήστη, με εφαρμογή από το κινητό τηλέφωνο. Το b-χ@πι θα παρουσιαστεί στην έκθεση που οργανώνει το ΣΕΝ/JA Greece στις 10 Φεβρουαρίου 2017 και σκοπός των μαθητών είναι να κυκλοφορήσουν το προϊόν στην αγορά. Όπως μάλιστα έγινε γνωστό, έχουν έρθει επαφή με φαρμακευτική εταιρεία και εξετάζεται η δυνατότητα συνεργασίας. «Χρησιμοποιήσαμε το Διαδίκτυο για να επικοινωνήσουμε, να βρούμε πληροφορίες και να αξιοποιήσουμε υλικό, που άλλοι makers, πριν από εμάς, είχαν δημοσιεύσει. Στη συνέχεια βιώσαμε απρόβλεπτες ανατροπές που μας απογοήτευσαν αλλά δεν εγκαταλείψαμε. Αναζητούσαμε τρόπους και πόρους για συνεχίσουμε την πορεία μας. Δεν θέλαμε να αναπαράγουμε, αλλά να παράγουμε γνώση. Θέλαμε η γνώση να γίνει προϊόν που να μετράει στον πραγματικό κόσμο» αναφέρουν οι μαθητές της ομάδας σε ανάρτησή τους στο blog του σχολείου τους αναφερόμενοι στην προσπάθειά τους. Η προσπάθεια έγινε με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου του Τσαλμερς, της Σουηδίας και υπεύθυνη συντονισμού και υλοποίησης την εκπαιδευτικός Αγγελική Νικολάου, που είναι αρχιτέκτονας-μηχανικός.
Ένα ελληνικό εστιατόριο στο Σαν Φρανσίσκο έχει κερδίσει τις καρδιές των ντόπιων συστήνοντας τις νοστιμιές της ελληνικής «σούβλας» στα καλύτερά της.
Ο ιδιοκτήτης Charles Bililies έστησε έναν άνετο και ζεστό χώρο με minimal διακόσμηση, στον οποίο φρόντισε να αξιοποιήσει στο έπακρο την εκτενή του εκπαίδευση στις τεχνικές του fine dining και την ελληνική γευστική κουλτούρα. Η ιδέα της δημιουργίας του συγκεκριμένου εστιατορίου προέκυψε πριν από περίπου 6 χρόνια σε ένα φιλικό κάλεσμα στο σπίτι του Charles Bililies όπου ανάμεσα στα εδέσματα που ετοίμασαν συμπεριλαμβανόταν και αρνάκι ψημένο «αλά ελληνικά» στη σούβλα. Τα περισσεύματα από το λουκούλλειο γεύμα ο Bililies τα αξιοποίησε φτιάχνοντας
πεντανόστιμα τυλιχτά με πίτα προσθέτοντας λαχανικά, γιαούρτι και φέτα κι εκεί άρχισε να αναρωτιέται γιατί δεν μπορούσε να βρει κάτι ανάλογο κάπου αλλού στην ευρύτερη περιοχή και γιατί κανείς δεν είχε «αμερικανοποιήσει» ή εκμοντερνίσει το σουβλάκι διατηρώντας παράλληλα το προσιτό οικονομικό του προφίλ.
Ο κατάλογος του «Souvla», όπως λέγεται το εστιατόριο, είναι ουσιαστικά μια μοντέρνα, καλιφορνέζικη ερμηνεία της κλασικής πίτας με σουβλάκι. Ο ιδιοκτήτης εξάλλου είναι Ελληνο-Αμερικανός δεύτερης γενιάς και θεωρεί ότι ένα μεγάλο κομμάτι του εγχειρήματος είναι η «κληρονομιά» του. Το « fine casual» concept του εστιατορίου, όπως ο ιδιοκτήτης του το αποκαλεί, περιλαμβάνει και μια προσεγμένη οινική λίστα αποτελούμενη αποκλειστικά από ελληνικά κρασιά. Το σκεπτικό ήταν το εστιατόριο να συμβαδίζει με τα πρότυπα της λογικής του fine dining από πλευράς αισθητικής αλλά και σέρβις, ενώ το μενού να είναι οικονομικό χωρίς, όμως, να θυμίζει ούτε στο ελάχιστο ταχυφαγείο.
Όσο για τα προϊόντα που χρησιμοποιούν, η πλειοψηφία των κρεάτων τους προέρχεται από ζώα που έχουν εκτραφεί στην Καλιφόρνια, ενώ προϊόντα, όπως η μυζήθρα, το μέλι και το
ελαιόλαδο τα προμηθεύονται από την Ελλάδα. Επίσης χρησιμοποιούν ελληνικό ανθρακούχο νερό, ελληνικές μπύρες, τσάι κ.ά ζυγίζοντας πάντα προσεκτικά το κοστολόγιο και την υψηλή ποιότητα της παραγωγής των προμηθευτών τους.
Το παράδοξο αναφορικά με τα best sellers τους είναι ότι τελευταία οι σαλάτες με κοτόπουλο έχουν κερδίσει έδαφος συγκριτικά με τα τυλιχτά χωρίς αυτό να συμβαίνει σε σταθερή βάση. Ιδιαίτερα αγαπητές είναι και οι πατάτες τους που τηγανίζονται σε ελαιόλαδο και πασπαλίζονται με αλάτι και μυζήθρα. Το frozen yogurt με ελληνικό στραγγιστό γιαούρτι και σιροπιασμένο φύλλο μπακλαβά επίσης αρέσει πολύ.
Οι κάτοικοι της περιοχής εξοικειώθηκαν πολύ γρήγορα με τις ελληνικές γεύσεις και η ανταπόκριση του κοινού ήταν κάτι παραπάνω από θερμή αφού το μαγαζί είναι γεμάτο όλες τις ώρες με τα κουβέρ να φτάνουν και τα 600 ημερησίως τις καθημερινές ή τα 800 τα σαββατοκύριακα!
Την ετήσια λίστα με τους 100 καλύτερους σεφ του κόσμου, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και ο Έλληνας Αντώνης Δρακουλαράκος, ανακοίνωσε το γαλλικό περιοδικό «Le Chef», στο πλαίσιο του πρώτου παγκόσμιου συνεδρίου «Chefs World Summit» στο Μονακό, την Κυριακή. Την κορυφή της λίστας κατέκτησε ο Alain Passard του L’ Arpège στο Παρίσι, το οποίο κρατά τα τρία αστέρια Michelin του για περισσότερο από δύο δεκαετίες, με τους Martin Berasategui (Ισπανία) και Pierre Gagnaire (Γαλλία) των ομώνυμων εστιατορίων να ακολουθούν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Η πρώτη δεκάδα -όπου το γαλλικό «άρωμα» είναι έντονο- έχει ως εξής: Alain Passard - L’ Arpège (Παρίσι, Γαλλία) Martin Berasategui - Restaurant Martin Berasategui (Λαζάρτε, Χώρα των Βάσκων, Ισπανία) Pierre Gagnaire - Restaurant Pierre Gagnaire (Παρίσι, Γαλλία) Michel Bras - Le Suquet (Λαγκουάλ, Γαλλία) Seiji Yamamoto - Nihonryori Ryugin (Τόκιο, Ιαπωνία) Éric Frechon - Épicure (Παρίσι, Γαλλία) Jonnie Boer – De Librije (Τσβόλε, Ολλανδία) Rene Redzepi - Noma (Κοπεγχάγη, Δανία) Emmanuel Renaut - Flocons de Sel (Μεζέβ, Γαλλία) Joan Roca - El Celler de Can Roca (Χιρόνα, Ισπανία).
Greek sushi master Antonis Drakoularakos
Όσο για τον Έλληνα σεφ, ο οποίος κατέλαβε την εκατοστή θέση της λίστας, έχει ως αγαπημένη πρώτη ύλη το ψάρι, ενώ το 2014 για τρεις μήνες έζησε στο Τόκιο, ώστε να εξειδικευτεί στην «υψηλή αλλά και λαϊκή τέχνη του σούσι», όπως την αποκαλεί, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ. Πριν από περίπου ένα χρόνο έστησε ένα 12θέσιο sushi bar στην Πλάκα (Sushimou), στο οποίο αποδίδει την ιαπωνική κουζίνα σεβόμενος τα πρότυπα που διδάχτηκε στην «Tokyo Sushi Academy», στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Συνολικά στη λίστα, στην οποία συναντώνται μόλις δύο γυναίκες, εκπροσωπούνται 19 χώρες. Μεταξύ των 100 καλύτερων σεφ: 35 είναι από τη Γαλλία 13 από την Ιαπωνία οκτώ από τις ΗΠΑ οκτώ από την Ιταλία έξι από την Ισπανία έξι από τη Γερμανία τέσσερις από το Βέλγιο τέσσερις από την Ελβετία δύο από την Ολλανδία δύο από τη Δανία δύο από τη Σιγκαπούρη δύο από την Αυστρία δύο από τη Μεγάλη Βρετανία δύο από το Περού ένας από την Πορτογαλία ένας από τη Σουηδία ένας από την Κίνα ένας από το Χονγκ Κονγκ ένας από την Ελλάδα.
«Λέγεται σμυρναίικο και είναι μια ελληνική σπεσιαλιτέ» λέει και ξαναλέει ακούραστα και χαμογελαστά ο Γιόζεφ Χίνκελ στους πελάτες και τους προσφέρει ένα κομμάτι ψωμί για να δοκιμάσουν. Είναι αρτοποιός τέταρτης γενιάς και ιδιοκτήτης του περίφημου φούρνου στο Ντίσελντορφ που έχει παράδοση 125 χρόνων.
Στα δυο μικρά μαγαζιά του στην παλιά πόλη της πρωτεύουσας της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας επικρατεί το αδιαχώρητο.
Οι πελάτες γνωρίζουν την ποιότητά του και περιμένουν υπομονετικά σε ουρές για να αγοράσουν ένα από τα 120 με 150 διαφορετικά είδη ψωμιού που διαθέτει κάθε μέρα. Πουλάει αποκλειστικά ψωμί και ελάχιστα γλυκά φούρνου. Από την περασμένη Παρασκευή περιέλαβε στο πρόγραμμά του και ένα ελληνικό ψωμί που λέγεται σμυρναίικο. Εμπνευστής του ο 24χρονος Σταύρος Ευαγγέλου από την Αθήνα: «Είναι ένα ψωμί πολύ, πάρα πολύ ιδιαίτερο γιατί δεν ζυμώνεται. Ουσιαστικά αφήνεις το αλεύρι μαζί με το νερό να ζυμωθεί από μόνο του. Είναι ένα ψωμί με προζύμι βασιλικού και λεμονιών. Τη συνταγή την έχουμε από τον παππού μου που ήταν από την Σμύρνη. Το έχουμε και εμείς στο μαγαζί (στην Ελλάδα) και τώρα το βγάλαμε κι εδώ και γίνεται χαμός, δεν το περίμενα!».
Ο Σταύρος Ευαγγέλου μεγάλωσε μέσα στα αλεύρια, όπως λέει, και όταν τελείωσε το σχολείο του, την Εράσμειο Ελληνογερμανική Σχολή, ήταν αμέσως σαφές με τι θα ασχολούνταν. Οι γονείς του συνεχίζοντας την παράδοση του παππού, ο οποίος ήταν ζαχαροπλάστης και αρτοποιός από τη Σμύρνη, ανέλαβαν το μαγαζί και το μετέτρεψαν σε μια μεγάλη οικογενειακή επιχείρηση.
Τα μάτια του Σταύρου λάμπουν όταν μιλάει για τα ψωμιά και εξηγεί τι είναι αυτό που τον γοητεύει:
«Είναι πολλά πράγματα. Καταρχάς μου αρέσει η δημιουργικότητα. Είναι πολύ δημιουργική δουλειά, είναι μια δουλειά πολύ ζωντανή. Τα ζυμάρια είναι ζωντανοί οργανισμοί. Κάποιος με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα μπορεί κάθε μέρα να φτιάχνει κάτι καινούργιο, κάτι ιδιαίτερο, κάτι μοναδικό. Οπότε αυτό μου αρέσει».
Ο νεαρός αρτοποιός σπουδάζει τώρα την τέχνη του στο Μίνστερ, στην καλύτερη επαγγελματική σχολή στη Γερμανία, όπως υποστηρίζει, κι έτσι μπόρεσε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, αφού εάν έμενε στην Ελλάδα θα είχε «καεί» όπως λέει. Παράλληλα από τον Αύγουστο και μέχρι τον Δεκέμβριο θα εργάζεται στο φούρνο του Γιόζεφ Χίνκελ.
Πέρυσι, μετά από μια σειρά σκληρών διαγωνισμών, εκπροσώπησε τη Γερμανία στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό για νέους αρτοποιούς. Το ελληνικό του διαβατήριο δεν τον εμπόδισε, όπως τονίζει. Αυτό που μέτρησε ήταν αποκλειστικά και μόνο οι ικανότητές του. Αναδείχθηκε πρώτος σε τέσσερις κατηγορίες καταφέρνοντας να ξεπεράσει ακόμα και τους Γάλλους στα κρουασάν.
Τώρα όνειρό του είναι να επιστρέψει στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2017, όταν θα τελειώσει τις σπουδές του για να στηρίξει την οικογενειακή επιχείρηση και να δημιουργήσει περισσότερα προϊόντα που δεν θα έχουν ως στόχο μόνο την απόλαυση αλλά και την υγεία.
Τα δεδομένα έχουν αλλάξει σήμερα στην Ελλάδα. Οι δεκάδες μαραγκοί που υπήρχαν μέχρι τις αρχές του αιώνα σε όλες τις γειτονιές των ελληνικών πόλεων έχουν πλέον εκλείψει.
Τα έτοιμα προϊόντα τους εξαφάνισαν. Οι εταιρείες τύπου ΙΚΕΑ, με τα χιλιάδες φθηνά αλλά χαμηλότερης ποιότητας προϊόντα, κατέκτησαν τους Έλληνες καταναλωτές, οι οποίοι αγοράζουν και αλλάζουν τη διακόσμηση των σπιτιών τους ακόμα και μετά από ένα έτος.
Οι περισσότεροι Έλληνες ξυλουργοί, μαραγκοί και επιπλοποιοί δεν κατάφεραν να επιζήσουν στον ανταγωνισμό και έκλεισαν τις βιοτεχνίες τους. Πολλοί λίγοι φτιάχνουν πλέον χειροποίητα σαλόνια, τραπεζαρίες, κρεβατοκάμαρες ή κουζίνες. Το
βιομηχανοποιημένο έτοιμο και ίδιο προϊόν κατέκτησε τις νέες γενιές.
Μέσα όμως σε αυτή την καταστροφή της μικρής βιοτεχνίας του ξύλου, υπάρχουν νησίδες, ως άλλα γαλατικά χωριά, που το παλεύουν ακόμα και δημιουργούν προϊόντα που κτυπούν όχι μόνο την ελληνική αλλά και τη διεθνή αγορά. Προϊόντα που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά που έχουν πάνω τους τεχνογνωσία δεκαετιών προσαρμοσμένη στις σύγχρονες συνθήκες και απαιτήσεις.
Μία από αυτές είναι η XYLART. Μία οικογενειακή επιχείρηση, εξειδικευμένη στις ειδικές εφαρμογές ξύλου, με πορεία 40 σχεδόν χρόνων. Τη δημιούργησε ο Γιάννης Σταυράκης τη δεκαετία του 1970 και την παρέδωσε στους δύο γιους του οι οποίοι από διαφορετικές κατευθύνσεις ορμώμενοι συναντήθηκαν στο πατρικό ξυλουργείο και το αναπτύσσουν προς πλευρές που ούτε θα μπορούσε να φανταστεί ο παραδοσιακός μαραγκός πατέρας τους.
Ο Βασίλης εργάζεται από μικρός στο ξυλουργικό εργαστήριο στον Κολωνό.
Ο Νίκος έκανε μεταπτυχιακά στον τομέα της Πληροφόρησης στην Αγγλία και κατόπιν εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου για δύο χρόνια ως βιβλιοθηκονόμος. Αφού πέρασε δύο μήνες στην Ιαπωνία, επέστρεψε στην Ελλάδα μόλις ξέσπασε η οικονομική κρίση με στόχο να δοκιμάσει την τύχη του στην οικογενειακή επιχείρηση.
Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση της δημιουργικής αυτής απασχόλησης τους είναι ο πειραματισμός με το
design και τα φυσικά υλικά, σε αναζήτηση λειτουργικών και ωστόσο αισθητικά ικανοποιητικών κατασκευών που να αντέχουν στο χρόνο.
Η επαφή με ανθρώπους από όλο τον κόσμο αποτελεί εξίσου ισχυρό κίνητρο. Με το 90% των προϊόντων να καταλήγουν στο εξωτερικό, οι προοπτικές αυτές συνεχώς διευρύνονται.
Αγορές της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γερμανίας αγκάλιασαν τα προϊόντα τους και πλέον το μέλλον ανοίγεται μπροστά τους για να κατακτήσουν από μια συνοικία της Αθήνας τον κόσμο του design.
Φρεσκομαγειρεμένο μουσακά, γευστικά σουβλάκια με τζατζίκι και δροσερή χωριάτικη σαλάτα, τρεις από τις πιο γνωστές ελληνικές γεύσεις, “απογειώνουν” τον ουρανίσκο των Βρετανών σ' ένα γρήγορο, αλλά καθόλου πρόχειρο, μεσημεριανό γεύμα που προσφέρει καντίνα με το όνομα “Kalimera”, που κινείται τους τελευταίους μήνες σε κεντρικούς δρόμους του Λονδίνου.
Ο δημιουργός του “Kalimera”, Τηλέμαχος Αργυρίου, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ “Πρακτορείο 104,9 fm” εξήγησε τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να εγκαταλείψει τον τραπεζικό κλάδο, όπου εργαζόταν για αρκετά χρόνια και να προχωρήσει σ' ένα νέο επιχειρηματικό βήμα, στα λεγόμενα “food trucks”, όπως ονομάζονται οι καντίνες στη Βρετανία.
“Πάντα ήθελα να κάνω μια δική μου επιχείρηση, κάτι το οποίο θα έχω την αίσθηση πως δημιουργώ και χτίζω. Ο κύκλος μου είχε κλείσει στα τραπεζικά μετά από 16 χρόνια, είχε έρθει ο καιρός που η ιδέα για τη δημιουργία της καντίνας είχε κατασταλάξει και μπορούσε να γίνει πραγματικότητα” ανέφερε ο κ.Αργυρίου.
Πρόσθεσε μάλιστα πως "η αρχική ιδέα ήταν να κάνω κάτι με το σύγχρονο ελληνικό φαγητό στο Λονδίνο, το οποίο οι Βρετανοί το γνωρίζουν στη διάρκεια των διακοπών τους στην Ελλάδα, όμως γυρίζοντας πίσω δεν μπορούν να το βρουν”.
Εδώ και περίπου ένα χρόνο, που η καντίνα βρίσκεται στους δρόμους του Λονδίνου, σερβίρει καθημερινά στους κατοίκους της βρετανικής πρωτεύουσας μουσακά και σουβλάκια σε τρεις εκδοχές (κοτόπουλο, τζατζίκι αβοκάντο και χούμους, αρνίσιο με τζατζίκι μέντας και μελιτζανοσαλάτα και χαλούμι, πέστο, σπανάκι και ντοματίνια), ψητές πατάτες, αλλά και διάφορες σαλάτες.
“Έχουμε αρκετή απήχηση στους δρόμους του Λονδίνου. Στους Λονδρέζους αρέσουν οι ελληνικές γεύσεις, διότι αυτό που τους προσφέρουμε είναι ελαφρύ, υγιεινό, βασισμένο στη μεσογειακή διατροφή και το εκτιμούν διότι θέλουν για μεσημεριανό γεύμα κάτι που να μην τους εμποδίζει να συνεχίσουν την εργασία τους” συμπληρώνει ο κ.Αργυρίου.
Η εκπληκτική της γκάμα στα τρίκυκλα επεκτείνεται διαρκώς και το νέο θαυματάκι ακούει στο όνομα Carmel Roadster 2019.
Η εκπληκτική της γκάμα στα τρίκυκλα επεκτείνεται διαρκώς και το νέο θαυματάκι ακούει στο όνομα Carmel Roadster 2019.
βιομηχανοποιημένο έτοιμο και ίδιο προϊόν κατέκτησε τις νέες γενιές.
