Το καλύτερο γκολ του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά από Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή

Η Γαλλία κατέκτησε φέτος το Παγκόσμιο Κύπελλο, όμως αυτό δεν της έφτανε: το βραβείο για το καλύτερο γκολ της διοργάνωσης κατέληξε επίσης σε Γάλλο ποδοσφαιριστή!
Και δικαίως, μάλλον, αφού πράγματι το γκολ του Μπενζαμέν Παβάρ κόντρα στην Αργεντινή για τα προημιτελικά της διοργάνωσης ήταν εντυπωσιακό, αλλά και κρίσιμο, αφού με αυτό η Γαλλία ισοφάρισε σε 2-2, και άνοιξε το δρόμο για την ανατροπή και το τελικό 4-3.
Περίπου 3 εκατομμύρια ήταν οι ποδοσφαιρόφιλοι από όλο τον κόσμο που ψήφισαν στη διαδικτυακή ψηφοφορία της FIFA, δίνοντας την πρωτιά στο γκολ του Παβάρ. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η έξυπνη συρτή εκτέλεση φάουλ του Χουάν Κιντέρο στο παιχνίδι της Κολομβίας με την Ιαπωνία, ενώ στην τρίτη θέση το εκπληκτικό μακρινό σουτ του Λούκα Μόντριτς στο παιχνίδι της Κροατίας με την Αργεντινή.
Σημειωτέον ότι ο Παβάρ έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος νικητής στην ιστορία του βραβείου, που απονέμεται από το 2006. Πριν από αυτόν το είχαν κατακτήσει ο Αργεντίνος Μάξι Ροντρίγκες, ο Ουρουγουανός Ντιέγκο Φορλάν και ο Κολομβιανός Χάμες Ροντρίγκες.

TOP 10

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Ο απολογισμός του VAR για τα ματς στη φάση των ομίλων

Η μαγεία του Μουντιάλ είναι η ίδια διαχρονικά αλλά κάθε διοργάνωση αποτελεί και μια ξεχωριστή ιστορία. Αυτό της Ρωσίας, είναι κυριολεκτικά μια εντελώς ξεχωριστή ιστορία σε σχέση με όλα τα προηγούμενα, αφού για πρώτη φορά υπάρχει η βοήθεια της τεχνολογίας. Η FIFA αποφάσισε να εμπιστευτεί το VAR στο Παγκόσμιο Κύπελλο και ο πρώτος απολογισμός που έγινε τώρα, με το τέλος της φάσης των ομίλων, τη δικαιώνει. Και τη δικαιώνει, επειδή απονεμήθηκε δικαιοσύνη, βγάζοντας τους πάντες από τη δύσκολη θέση. Τους διαιτητές που δεν έχουν και τόσο άγχος να μην κάνουν λάθος γιατί 

ξέρουν ότι μπορούν να το διορθώσουν, τις ομάδες που νικούν γιατί δεν υπάρχουν σκιές πάνω στα αποτελέσματα τους, τις ομάδες που χάνουν γιατί δεν μπορούν να μιλήσουν για αδικία, τους Πιερλουίτζι Κολίνα και Ρομπέρτο Ροζέτι που είναι οι καθ' ύλην αρμόδιοι, ο πρώτος ως πρόεδρος του συνδέσμου διαιτητών της FIFA και ο δεύτερος ως υπεύθυνος του VAR στο Μουντιάλ.

Οι δυο τους, μαζί με τον Μάσιμο Μπουζάκα, referee director της FIFA, ήταν αυτοί που έκαναν τον απολογισμό μία μέρα μετά το τέλος της φάσης των ομίλων, παρουσιάζοντας όλους τους αριθμούς που αποδεικνύουν ότι το VAR, τουλάχιστον μέχρι τώρα, είναι μια επιτυχία. Αυτό αποδεικνύεται, όπως είπε και ο Ροζέτι, από το γεγονός ότι έγιναν 48 ματς στη φάση των ομίλων και δεν υπάρχει κανένα σκάνδαλο, δεν υπάρχει κανένα ματς που να αλλοιώθηκε το αποτέλεσμα, δεν υπάρχει κανένα διαιτητικό λάθος που να έκρινε μια πρόκριση ή έναν αποκλεισμό. Για να συμβεί αυτό, ναι μεν χρειάστηκε να σφυρίζουν σωστά οι διαιτητές, αλλά χρειάστηκε και η εξέταση του βίντεο για να δώσει την απαραίτητη βοήθεια. Και την έδωσε.

Σε αυτούς τους 48 αγώνες των ομίλων, όπως είπε ο Κολίνα, εξετάστηκε το βίντεο 335 φορές, συμπεριλαμβανομένων όλων των φάσεων που έγιναν γκολ. Προσοχή: Δεν πήγαν 335 φορές οι διαιτητές στο βίντεο, αλλά τόσες φορές έλεγξαν οι αρμόδιοι συνολικά το VAR, ενημερώνοντας τους διαιτητές πότε θα έπρεπε να διακόψουν το ματς για να ξαναδούν την απόφαση τους. Αυτές οι φορές, ουσιαστικά, ήταν 17 και από αυτές τις 17 φάσεις, η απόφαση άλλαξε τις 14. «Σε γενικές γραμμές τα πράγματα 

πήγαν πολύ καλά και γι' αυτό μου προκαλεί έκπληξη που ορισμένες ομάδες διαμαρτυρήθηκαν 

λέγοντας ότι χρειαζόταν περισσότερη ενημέρωση. Από τον Δεκέμβριο του 2017 ήμασταν διαθέσιμοι 

για να εξηγήσουμε το παραμικρό, πόσους περισσότερους μήνες ήθελαν στη διάθεση τους;», είπε και αναρωτήθηκε ο Κολίνα, ο οποίος θα κληθεί να κάνει και την πρόταση του στην UEFA για το αν το VAR θα πρέπει ή όχι να καθιερωθεί και στο Champions League πλέον, μετά τη Bundesliga, τη Serie A και τώρα το Μουντιάλ.
Αναλύοντας αυτές τις 14 φάσεις στις οποίες οι διαιτητές άλλαξαν τις αποφάσεις τους μέσω του βίντεο, βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι δόθηκαν 7 πέναλτι που αρχικά δεν 

είχαν δοθεί, ακυρώθηκαν 2 πέναλτι που αρχικά είχαν δοθεί ενώ ακυρώθηκαν και 2 γκολ για οφσάιντ. Οι αρχικές αποφάσεις σε αυτές τις φάσεις, θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει το αποτέλεσμα των ματς, τις βαθμολογίες των ομίλων και κατ' επέκταση και το ποιοι θα έπαιρναν την πρόκριση για τα νοκ-άουτ παιχνίδια. Συνολικά στη φάση των ομίλων οι αριθμοί δείχνουν ότι δόθηκαν 162 κίτρινες κάρτες, μία απευθείας κόκκινη και δύο κόκκινες με δύο κίτρινες, ενώ ο μέσος όρος κίτρινων καρτών ανά ματς ήταν 3,4.
Οι αριθμοί είναι μικροί και αυτό, 

σύμφωνα με τον Κολίνα, οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι οι ποδοσφαιριστές ήξεραν και ξέρουν ότι με το VAR πάνω από τα κεφάλια τους, δεν μπορούν πλέον να χτυπάνε εκτός φάσης, να κάνουν θέατρο συνεχώς, να διαμαρτύρονται με την παραμικρή απόφαση φλερτάροντας με κάρτα. Τα πέναλτι που έχουν δοθεί ως τώρα είναι 24, δηλαδή 10 περισσότερα από ότι το 2010 στη Βραζιλία και το 2014 στη Ν. Αφρική στο αντίστοιχο διάστημα, αλλά μόνο 7 από αυτά έχουν δοθεί μέσω βίντεο.
Αυτό που αρέσει πολύ στη FIFA όμως, είναι το γεγονός ότι η παρουσία του VAR δεν έχει ως αποτέλεσμα να χάνεται χρόνος παιχνιδιού. Αντιθέτως, κερδίζουμε χρόνο καθαρού παιχνιδιού, αφού τα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι στιγμής στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας ο χρόνος καθαρού παιχνιδιού είναι 56 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα, με τις καθυστερήσεις να είναι κατά μέσο όρο 6 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα. Αν κάνουμε τη σύγκριση με το Μουντιάλ της Βραζιλίας, θα δούμε ότι πριν τέσσερα χρόνια ο χρόνος καθαρού παιχνιδιού ήταν στα 55 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα, με τον μέσο όρο των καθυστερήσεων στα 5 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα. Γιατί συνέβη αυτό; Επειδή ναι μεν οι διαιτητές χρειάζονται, κατά μέσο όρο, 80 δευτερόλεπτα μέχρι να πάρουν την απόφαση μέσω VAR αλλά κερδίζεται περισσότερος χρόνος από τις διαμαρτυρίες που... δεν υπάρχουν πλέον, αφού όλοι αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για μια απόφαση που έχει παρθεί έπειτα από εξέταση του βίντεο.
Με λίγα λόγια, ο πρώτος Μουντιαλικός απολογισμός του VAR δικαιώνει τη FIFA για την απόφαση της να εισάγει την τεχνολογία στην κορυφαία διοργάνωση, περιμένοντας ανάλογη συνέχεια και στα νοκ-άουτ ματς. Και στέλνοντας, ενδεχομένως, ένα μήνυμα και στην UEFA για το τι πρέπει να κάνει σε Champions και Europa League...

Μερικά στατιστικά στοιχεία από τη φάση των ομίλων

Κίτρινες κάρτες: 162 (3,4 μέσος όρος ανά αγώνα)

Κόκκινες κάρτες: 1 απευθείας, 2 με 2 κίτρινες κάρτες

Πέναλτι: 24 (7 VAR)

Πραγματικός χρόνος παιχνιδιού: 56 λεπτά 45 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο ανά αγώνα

Πρόσθετος χρόνος: 6 λεπτά 15 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο ανά αγώνα

VAR "Έλεγχοι": Έλεγχοι 335 περιστατικών (6,9 κατά μέσο όρο ανά αγώνα)

Κριτικές VAR: 17

Οι αποφάσεις άλλαξαν μετά την αναθεώρηση VAR: 14

Αποφάσεις επιβεβαιωμένες μετά την αναθεώρηση VAR: 3

Ακριβής μεταβολή των αποφάσεων: 95% σωστές χωρίς VAR, 99,3% σωστές με VAR

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Έκανε το 3 στα 3 η Κροατία

Τι κι αν είχε εξασφαλίσει όχι μόνο την πρόκριση αλλά και την πρωτιά στον όμιλό της; Τι κι αν παρατάχθηκε στον αγωνιστικό χώρο με τις… ρεζέρβες της;
Η Κροατία έδειξε ότι δεν χαρίζεται σε κανέναν και, επικρατώντας με 2-1 της Ισλανδίας στο Ροστόφ, για την 3η και τελευταία αγωνιστική, έκανε το «3 στα 3» στον 4ο όμιλο και πλέον προετοιμάζεται για τη νοκ-άουτ μάχη με τη Δανία (01/07, 21:00), στο πλαίσιο της φάσης των 16.
Ο Μπαντέλι στο 53‘ άνοιξε το σκορ για τους νικητές, στο 76΄ ισοφάρισε με πέναλτι ο Σίγκουρντσον, με τον Πέρισιτς στο 90’ να χαρίζει τη νίκη στην ομάδα του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Η Ρωσία έγινε η διοργανώτρια με τα περισσότερα πέναλτι στην ιστορία των Μουντιάλ

Ο Κριστιάνο έπεσε, ο Κάσερες με τη βοήθεια του VAR υπέδειξε πέναλτι και η Ρωσία πέρασε στην ιστορία. Ηταν το 19ο Μουντιαλικό πέναλτι, με τις διοργανώσεις του 2002, του 1998 και του 1990 να ακολουθούν με 18!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Στα 20 εκατομμύρια δολάρια η αξία του τροπαίου του Μουντιάλ

Αποτελεί τον διακαή πόθο κάθε ομάδας. Κάθε ποδοσφαιριστής ονειρεύεται κάποια στιγμή να το πιάσει στα χέρια του και να το υψώσει στον ουρανό. Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τρόπαια στην ιστορία του αθλητισμού και με διαφορά το πιο ακριβό. Αυτό είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο...
Το συγκεκριμένο τρόπαιο πρωτοεμφανίστηκε στο Μουντιάλ του 1974, αντικαθιστώντας το Κύπελλο Ζιλ Ριμέ.
Το ύψους 36,8 εκατοστών τρόπαιο αποτελεί δημιουργία του Ιταλού γλύπτη Σίλβιο Γκαζανίγκα.

Είναι κατασκευασμένο από χρυσό 18 καρατίων και ζυγίζει 6,142 κιλά.
Στη βάση του υπάρχουν δύο ζώνες από μαλαχίτη ενώ στο κάτω μέρος του τροπαίου υπάρχει χαραγμένο το όνομα και το έτος για κάθε νικητή από το 1974 και μετά. Συμβολίζει δύο ανθρώπινες φιγούρες που κρατούν στα χέρια τους τη γη. Η κατασκευή του κόστισε περίπου 50.000 δολάρια.
«Οι γραμμές αναβλύζουν από τη βάση, αναπτύσσονται ως έλικες και εκτείνονται 

για να δεχθούν τον κόσμο. Από το εκπληκτικά δυναμικό σώμα του γλυπτού βγαίνουν οι φιγούρες δύο αθλητών τη μοναδική στιγμή της νίκης», ανέφερε ο δημιουργός του που έφυγε από τη ζωή στις 31 Οκτωβρίου του 2016 σε ηλικία 95 ετών.
Για την κατασκευή του εργάστηκαν συνολικά επτά άτομα - πέντε εργάτες, ένας σχεδιαστής και ένας γλύπτης- και 60 με 80 εργατοώρες.
Το συγκεκριμένο τρόπαιο είναι ένα και μοναδικό και φυλάσσεται από τη FIFA.

Το Κύπελλο που απονέμεται στον νικητή κάθε 

διοργάνωσης είναι ένα επιχρυσωμένο ακριβές αντίγραφο και όχι το αυθεντικό.
Το πρωτότυπο θα μείνει ες αεί στην κατοχή της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Παλιότερα όποια η χώρα που κατακτούσε τρεις φορές το Μουντιάλ κρατούσε για πάντα το αυθεντικό τρόπαιο Ζιλ Ριμέ, κάτι που πλέον δεν ισχύει.
Και πάμε στο δια ταύτα, την αξία του. Δεν πρόκειται για ένα απλό αντικείμενο που η τιμή του διαμορφώνεται βάσει τις αξίας των πολύτιμων μετάλλων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.
Είναι ένα και μοναδικό τρόπαιο με συμβολική αξία που κουβαλά πάνω του την ιστορία του ποδοσφαίρου. Από αυτή την άποψη η αξία του είναι ανεκτίμητη.
Αν θέλετε να μιλήσουμε με αριθμούς, η USA Today εκτιμά την αξία του στα 20 εκατομμύρια δολάρια.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Μουντιαλικοί ποδοσφαιριστές που άφησαν τη μπάλα και έπιασαν μικρόφωνο

Έχουν «φάει» τα γήπεδα με το κουτάλι. Αγωνίστηκαν σε κορυφαίες διοργανώσεις, κατέκτησαν τίτλους, δόξα, χρήματα. Έχουν λάβει μέρος σε τουλάχιστον ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και κάποιοι το έχουν κατακτήσει.
Υπάρχουν κάποιοι που έχουν αποσυρθεί από τη δράση και κάποιοι που συνεχίζουν να «κλωτσάνε» το τόπι.
Πρώην και νυν ποδοσφαιριστές που άφησαν τη μπάλα και έπιασαν μικρόφωνο για να σχολιάσουν τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας...
Ίκερ Κασίγιας. Ο αρχηγός της Εθνικής Ισπανίας στο Μουντιάλ του 2010 όπου η «Φούρια Ρόχα» κατέκτησε τον τίτλο, σχολιάζει τους αγώνες της Ρωσίας για λογαριασμό του TV Azteca.
Ντιέγκο Φορλάν. Ο Ουρουγουανός επιθετικός που αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης στο Μουντιάλ της Ν. Αφρικής, εκτελεί χρέη σχολιαστή για το Telemundo.
Λόταρ Ματέους. Ο αρχηγός της Εθνικής Γερμανίας στο Μουντιάλ της Ιταλίας (1990) όπου η «νασιοναλμάνσαφτ» στέφθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, σχολιάζει τους αγώνες της Ρωσίας για λογαριασμό του FOX USA.
Μάριο Αλμπέρτο Κέμπες. Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Αργεντινή το 1978 και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 τέρματα (2 στον τελικό κόντρα στην Ολλανδία), ο Κέμπες σχολιάζει τα τεκταινόμενα στη Ρωσία για το ESPN.
Κάρλος Βαλντεράμα. Ο εμβληματικός χαφ της Κολομβίας με συμμετοχή σε τρία Μουντιάλ (1990, 1994, 1998) σχολιάζει το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας για το RT.
Στίβεν Τζέραρντ. Ο Άγγλος που πήρε μέρος σε τρία Μουντιάλ (2006, 2010, 2014) εκτελεί χρέη σχολιαστή για λογαριασμό του BT Sport.
Ντιντιέ Ντρογκμπά. Ο επιθετικός από την Ακτή Ελεφαντοστού με συμμετοχή σε τρία Μουντιάλ (2006, 2010, 2014) σχολιάζει τους αγώνες της Ρωσίας στο BBC.
Θεσκ Φάμπρεγκας. Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Ισπανία στη Ν. Αφρική, ο 31χρονος κεντρικός χαφ ανήκει στο team σχολιαστών του BBC.
Όσκαρ Ρουτζέρι. Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Αργεντινή το 1986, ο «Κεφάλας» όπως τον αποκαλούσαν, σχολιάζει το Μουντιάλ της Ρωσίας για λογαριασμό του FOX Sports.
Γιούργκεν Κλίνσμαν. O ξανθός στράικερ που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο με τη Γερμανία το 1990, σχολιάζει το Μουντιάλ της Ρωσίας για το BBC.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Τοπικές επιχειρήσεις της Ρωσίας, ιδίως εκείνες οι οποίες διαθέτουν σουβενίρ εργάζονται πυρετωδώς ώστε να «παντρέψουν» το ποδόσφαιρο με την παράδοση της χώρας.
Μία μικρή βιοτεχνία στην πόλη Σεμίονοφ -κοντά στο Νίζνι Νόβγκοροντ- κατασκευάζει μπαμπούσκες με τις μορφές αστέρων του ποδοσφαίρου για να πωληθούν στα γήπεδα της Ρωσίας.
Μια ακόμα δημιουργία η οποία μαγνητίζει το ενδιαφέρον των επισκεπτών, είναι η εμβληματική ρώσικη αρκούδα που… παίζει ποδόσφαιρο.
Τα χειροποίητα σουβενίρ κοστίζουν σύμφωνα με το Euronews περίπου 13 δολάρια.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Big Bang Referee 2018 FIFA World Cup Russia, η τελευταία λέξη της τεχνολογίας στο χέρι των διαιτητών του Μουντιάλ

Την τελευταία λέξη της τεχνολογίας θα έχουν στη διάθεσή τους οι διαιτητές στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες λάθους.
Πέρα από το VAR (Video Assistant Referee) που για πρώτη φορά θα χρησιμοποιηθεί σε Μουντιάλ, θα φορούν και ένα πανάκριβο «έξυπνο» ρολόι που τους παρέχει ο επίσημος χρονομέτρης της διοργάνωσης, η Hublot.
Το ρολόι ονομάζεται «Big Bang Referee 2018 FIFA World Cup 

Russia», διαθέτει οθόνη αφής και μεταξύ άλλων θα είναι συνδεδεμένο με την τεχνολογία γραμμής, ένα ηλεκτρονικό σύστημα βοήθειας βίντεο που παρακολουθεί την τροχιά της μπάλας και καθορίζει μετά βεβαιότητας αν η μπάλα πέρασε ολόκληρη ή όχι τη γραμμή, αν δηλαδή υπάρχει γκολ ή όχι.
Σε αυτήν την περίπτωση ο διαιτητής ενημερώνεται σχετικά από το ρολόι άμεσα μέσω δόνησης στον καρπό του, αλλά και από την οθόνη AMOLED στην οποία εμφανίζεται η ένδειξη «Goal».
Η ελβετική ωρολογοποιία χρειάστηκε 18 μήνες για την εξέλιξη του ρολογιού, δίνοντας έμφαση και στην αυτονομία του η οποία σύμφωνα με την εταιρεία κυμαίνεται στη μία μέρα.
Η Hublot κατασκεύασε 110 ρολόγια για τις ανάγκες της διοργάνωσης, ενώ ετοίμασε και μια συλλεκτική έκδοση που θα κυκλοφορήσει σε 2018 αντίτυπα με τιμή στα 4.950 ευρώ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Μουντιάλ 2018: ο κοντός, ο ψηλός, ο νέος και ο παλιός!

Από τους 736 ποδοσφαιριστές που συνθέτουν τα ρόστερ των 32 Εθνικών ομάδων του Μουντιάλ της Ρωσίας υπάρχουν τέσσερις που ξεχωρίζουν για συγκεκριμένους λόγους.
Συγκεκριμένα, ο 28χρονος τερματοφύλακας της Κροατίας, Λόβρε Κάλινιτς είναι ο υψηλότερος ποδοσφαιριστής της διοργάνωσης με ύψος 2,01μ. Ακολουθούν ο Δανός αμυντικός Γιανίκ Βέστεργκααρντ (1,99μ.) και ο Βέλγος τερματοφύλακας Τιμπό Κουρτουά (1,99μ.).

Από την άλλη, ο πιο κοντός ποδοσφαιριστής της διοργάνωσης ο 27χρονος μέσος της Σαουδικής Αραβίας, Γιαχία Αλ Σέχρι με ύψος 1,64μ.

Ο γηραιότερος σε ηλικία της διοργάνωσης είναι και με διαφορά ο Εσάμ Ελ-Χανταρί. Ο Αιγύπτιος τερματοφύλακας είναι 45 χρόνων (15 Ιανουαρίου 1973) και είναι μεγαλύτερος σε ηλικία ακόμα και από τους προπονητές της Σενεγάλης (Αλιού Σισέ, 42), της Σερβίας (Μλάντεν Κρσταγιτς, 44) και του Βελγίου (Ρομπέρτο Μαρτίνες, 44)!

Για την ιστορία, ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ποτέ σε Μουντιάλ είναι ο Κολομβιανός πορτιέρο Φαρίντ Μοντραγκόν (43 χρόνων), στη Βραζιλία, το 2014.
Με 26 χρόνια διαφορά από τον Ελ-Χανταρί, ο Αυστραλός Ντάνιελ Αρτζάνι είναι ο «Βενιαμίν» της φετινής διοργάνωσης, μόλις 19 χρόνων (4 Ιανουαρίου 1999). Ο νεότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί ποτέ σε Μουντιάλ είναι ο Βόρειο-Ιρλανδός Νόρμαν Γουάιτσαϊντ (17 ετών και 41 ημερών), το 1982, στην Ισπανία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Κάθε μπάλα που έχει χρησιμοποιηθεί στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων έχει τη δική της ιστορία να διηγηθεί

Έχει τη δυνατότητα να καταστρέψει το παιχνίδι ή να το απογειώσει. Συμβολίζει την υπέρτατη αγάπη για το ποδόσφαιρο αφού χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε. Και με το πέρασμα του χρόνου -όσο περίεργο και αν φαίνεται- έχει αλλάξει ακόμα και... σχήμα!
Η επίσημη μπάλα κάθε Μουντιάλ που έχει γίνει μέχρι σήμερα έχει γράψει τη δική της ιστορία, με τη μεταμόρφωσή της -εσωτερικά και εξωτερικά- της να είναι αξιοσημείωτη. Όπως και οι «φωτιές» που έχει ανάψει σε κάποιες διοργανώσεις!

Tiento & T-Model (1930)

Από το πρώτο, κιόλας, Μουντιάλ η μπάλα αποτέλεσε αιτία διαφωνίας. Η FIFA δεν είχε ορίσει επίσημη μπάλα, με αποτέλεσμα να αποφασίζεται από τις ομάδες ποια θα χρησιμοποιηθεί.
Στον τελικό, λοιπόν, που έγινε ανάμεσα στην οικοδέσποινα Ουρουγουάη και την Αργεντινή, οι δύο ομάδες δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ποια από τις μπάλες που είχαν στην διάθεσή τους έπρεπε να λάβει θέση στον αγωνιστικό χώρο.
Η διοργανώτρια αρχή έβαλε τέλος στο δίλημμα, αποφασίζοντας να χρησιμοποιηθεί στο πρώτο ημίχρονο αυτή της Αργεντινής και στο δεύτερο αυτή της Ουρουγουάης.
Κάτι που, πιθανόν, επηρέασε και την εξέλιξη του παιχνιδιού. Η Αργεντινή προηγήθηκε 2-1 μέχρι το ημίχρονο, όμως οι γηπεδούχοι, χρησιμοποιώντας βαρύτερη μπάλα, έφεραν τούμπα το ματς και κατέκτησαν το ιστορικό πρώτο Μουντιάλ.
Προφανώς, οι μπάλες εκείνης της εποχής δεν είχαν -γενικότερα- καμία σχέση με αυτές που χρησιμοποιούνται σήμερα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η βαλβίδα ασφαλείας για τον αέρα δεν είχε εφευρεθεί ακόμα. Οι μπάλες δένονταν με κορδόνια για να μείνουν στέρεες και... στρογγυλές, με αποτέλεσμα το συχνό λάκτισμα να προκαλεί παραμορφώσεις και συνεχείς διακοπές στο ματς.

Federdale 102 (1934)

Οι παρεξηγήσεις για τις μπάλες που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν δεν περιορίστηκαν στην πρώτη διοργάνωση. Η Ιταλία ανέλαβε τη διεξαγωγή του δεύτερου Παγκοσμίου Κυπέλλου και άνοιξε «πόλεμο» με την Αγγλία- για τη μπάλα που θα έπρεπε χρησιμοποιηθεί.
Η διοργανώτρια χώρα, που βρισκόταν υπό το διδακτορικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι, παρουσίασε την επίσημη μπάλα της διοργάνωσης, ενώ οι Άγγλοι κυκλοφόρησαν τις δικές τους, που επίσης χρησιμοποιήθηκαν.
Η τεχνολογία, πάντως, είχε… αναπτυχθεί. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά βαμβακερά, αντί για δερμάτινα κορδόνια στις μπάλες, που δεν προκαλούσαν τραυματισμούς (!) στους... θαρραλέους ποδοσφαιριστές που -μέχρι τότε- κινδύνευαν με διάσειση για να πάρουν μια κεφαλιά.
Στα αρνητικά, το σχήμα της μπάλας δεν ήταν δεδομένο. Ήταν χειροποίητες, με αποτέλεσμα να εξαρτάται από τις ικανότητες του εκάστοτε τεχνίτη πόσο σφαιρική θα ήταν. Δύσκολος, φυσικά, ήταν και ο τεχνικός έλεγχος.
Στην Ιταλία, λοιπόν, αποφασίστηκε, να ξεχωρίζουν τις καλύτερες διαθέσιμες μπάλες, από τις οποίες οι δύο αρχηγοί συναποφάσιζαν με ποια θα παιχτεί το εκάστοτε παιχνίδι.
Για την ιστορία, η μπάλα που επιλέχθηκε για τον τελικό ήταν αγγλική –παρά το… άγρυπνο βλέμμα του Μουσολίνι- όμως η Ιταλία κατάφερε να σηκώσει το πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας της.

Allen (1938)

Η μπάλα που διεκδικεί την πρωτιά στην αποκλειστικότητα μιας διοργάνωσης είναι η Allen, που δημιουργήθηκε από γαλλική εταιρία για το Παγκόσμιο της Γαλλίας.
Είχε πολλές ομοιότητες με την Federale, με τη διαφορά ότι ήταν από γνήσιο δέρμα και έμοιαζε με αυτές του βόλεϊ.
Είχε 13 διαφορετικά πάνελ, με πιο στρογγυλεμένες άκρες από τις προηγούμενες, χαρακτηριστικό που θα διατηρούταν για πολλά χρόνια ακόμα.

Duplo T (1950)

Η δωδεκαετής παύση των Παγκοσμίων Κυπέλλων, λόγω του δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου, δεν επέτρεψε ουσιαστική πρόοδο στην τεχνολογία της μπάλας.
Αυτό οδήγησε, όμως, σε μια τεράστια αλλαγή. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε μπάλα με βαλβίδα για τον αέρα. Η «ανακάλυψη» έγινε για πρώτη φορά στην Αργεντινή, τη δεκαετία του ’30, όμως η FIFA αναγκάστηκε να την εισάγει στο Μουντιάλ με καθυστέρηση.
Τα κορδόνια, λοιπόν, καταργήθηκαν, ενώ στον εξοπλισμό των ομάδων προστέθηκε η… τρόμπα με την «καρφίτσα» για την μικρή βαλβίδα.

Swiss World Champion (1954)

Στο Μουντιάλ της Ελβετίας την κατασκευή της μπάλας ανέλαβε εταιρία με έδρα τη Βασιλεία. Τη μπάλα σχημάτισαν 18 διαφορετικά πολύπλευρα σχήματα, με ζιγκ-ζαγκ στις ραφές να δίνουν ξεχωριστό μοτίβο, ενώ το χρώμα του ήταν πιο έντονο κίτρινο από τις προηγούμενες.

Top Star (1958)

Στο Μουντιάλ της Σουηδίας η FIFA άρχισε να «ανοίγεται» στους κατασκευαστές. Αποφάσισε, λοιπόν, να διενεργήσει έναν πρωτότυπο διαγωνισμό για την τελική επιλογή, ζητώντας ανοιχτά τις προτάσεις εταιριών.
Οι συμμετοχές ήταν 102 και συνοδευόταν από έναν φάκελο με το όνομα του κατασκευαστή, που δεν αναγραφόταν πουθενά αλλού. Τέσσερα μέλη της οργανωτικής επιτροπής της FIFA και δύο μέλη της σουηδικής ομοσπονδίας εξέτασαν τις μπάλες, ξεχωρίζοντας δέκα, ενώ λίγες ώρες αργότερα ξεχώρισαν την νικήτρια.
Ονομαζόταν Top Star, αποτελούταν από 24 πάνελ και κατασκευάστηκε από σουηδική εταιρία με έδρα το Άνγκελχολμ.

Crack (1962)

Η επίσημη μπάλα του Μουντιάλ της Χιλής δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Με 18 πάνελ, κάποια εξαγωνικά, κάποια παραλληλόγραμμα και άλλα οβάλ, το σχέδιό της ήταν επαναστατικό. Όμως σύντομα άρχισαν τα παράπονα.
Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, 100 μπάλες Top Star –που είχαν γίνει πολύ δημοφιλείς στην Ευρώπη- ταξίδεψαν για την Χιλή, για να αντικαταστήσουν την Crack.
Μάλιστα, στο εναρκτήριο ματς ο διαιτητής δεν έδειξε να ικανοποιείται από τη αγωνιστική συμπεριφορά της επίσημης μπάλας, ζητώντας την αντικατάστασή της με ευρωπαϊκή, που έφτασε στο δεύτερο ημίχρονο.
Οι… κακές γλώσσες, μάλιστα, είπαν πως όλα έγιναν γιατί δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στους διοργανωτές.

Challenge 4-Star (1966)

Η τελευταία μπάλα που έμοιαζε με αυτή του βόλεϊ χρησιμοποιήθηκε στο Μουντιάλ που διοργάνωσε η Αγγλία.
Η επιλογή έγινε ξανά με «τυφλό» διαγωνισμό, όπως και στη διοργάνωση του 1958, με 111 μπάλες να σχεδιάζονται για αυτόν τον σκοπό.
Οι ομοιότητες με την -αγαπημένη των ευρωπαίων- Top Star ήταν πολλές, με βασική διαφορά, όμως, ότι δοκιμάστηκε για μεγάλη περίοδο, πριν φτάσει στα γήπεδα της κορυφαίας διοργάνωσης.

Telstar (1970)

Η ανάληψη της κατασκευής από την Adidas έφερε ριζοσπαστικές αλλαγές σε όσα ήταν γνωστά μέχρι τότε. Στο Μουντιάλ του Μεξικού, για πρώτη φορά υπήρξε τηλεοπτική μετάδοση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθεί ασπρόμαυρη μπάλα με 32 τμήματα (20 εξάγωνα και 12 πεντάγωνα), ώστε να είναι περισσότερο διακριτή στις ασπρόμαυρες τηλεοράσεις.
Μοντέλο που διατηρήθηκε για πολλά χρόνια ακόμα από την FIFA.

Telstar Durlast (1974)

Την ίδια συνταγή ακολούθησε και τέσσερα χρόνια αργότερα η Δυτική Γερμανία. Η μοναδική διαφορά στην Telstar και την Telstar Durlast ήταν ένα πιο χοντρό στρώμα πολυουρεθάνης, που την προστάτευε από τον βροχερό καιρό, αλλά και της έδινε ένα πιο γυαλιστερό χρώμα.

Tango (1978)

Η μπάλα του 1978 είχε κομψότητα, δυναμισμό και πάθος. Αυτό τουλάχιστον υποστήριξαν οι κατασκευαστές, δίνοντάς της το όνομα «Tango», προκειμένου να τιμήσουν την διοργανώτρια Αργεντινή.
Η πολυαγαπημένη, μέχρι την προηγούμενη διοργάνωση, Telstar, υπήρχε ως μπακ απ στο μυαλό των διοργανωτών, όμως το εφέ που δημιουργήθηκε από το ασπρόμαυρο μοτίβο ενθουσίασε τους τηλεθεατές και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες του κοινού.

Tango Espana (1982)

Ο λατινοαμερικάνικος χορός είχε την τιμητική του και στη διοργάνωση της Ισπανίας. Διατηρώντας το όνομα και τα βασικά στοιχεία της μπάλας που χρησιμοποιήθηκε στην Αργεντινή, η Adidas φρόντισε απλά να βελτιώσει την αντοχή της μπάλας στις διαφορετικές καιρικές συνθήκες.

Azteca (1986)

Εμπνευσμένη από την παράδοση των Αζτέκων, μια ακόμα μπάλα αφιερώθηκε στην ιστορία των διοργανωτών. Το βασικό, όμως, χαρακτηριστικό που την κάνει ξεχωριστή είναι ότι αποτελεί την πρώτη συνθετική μπάλα που χρησιμοποιήθηκε σε Μουντιάλ.

Etrusco Unico (1990)

Στους Ετρούσκους, πολιτισμό της αρχαίας Ιταλίας και στην παραδοσιακή τέχνη τους αφιερώθηκε η επόμενη μπάλα.
Με το γνωστό μοτίβο των τριγωνικών σχεδίων, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Tango, η μπάλα του 1990 ακολούθησε τη γνωστή συνταγή, με τις αλλαγές που έγιναν να αποτελούν κυρίες βελτιώσεις στα υλικά.

Questra (1994)

Αφιερωμένη στα ταξίδια στο διάστημα ήταν η μπάλα του Μουντιάλ των ΗΠΑ. Και οι αλλαγές, που έγιναν, όμως, ήταν… διαστημικές.
Παρότι εμφανισιακά το μοτίβο έμεινε ίδιο -με τα τριγωνικά σχέδια, απλά να αλλάζουν- η Questra ήταν ανώτερη ποιοτικά.
Ένα έξτρα επίπεδο αφρώδους υλικού υποσχόταν πιο μαλακό άγγιγμα, ευκολότερο κοντρόλ και αύξηση της ταχύτητας της μπάλας.
Κάτι που επιβεβαιώθηκε, αφού το Μουντιάλ των ΗΠΑ ήταν αυτό με τα περισσότερα γκολ της ιστορίας της διοργάνωσης.

Tricolore (1998)

Το χρώμα στις μπάλες έφερε η Γαλλία. Η πρωτεύουσα του στιλ εισήγαγε τις πολύχρωμες μπάλες στα εθνικά της χρώματα (μπλε, κόκκινο και άσπρο), για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Το εικαστικό κομμάτι ήταν αυτό που έδωσαν τη μεγαλύτερη σημασία, αφού τα βασικά στοιχεία ήταν ίδια με των προηγούμενων διοργανώσεων, ενώ το τριγωνικό μοτίβο χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά.

Fevernova (2002)

Οι ριζοσπαστικές αλλαγές επέστρεψαν στο Μουντιάλ που συνδιοργάνωσαν η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία. Το ντιζάιν που καθιερώθηκε από το 1978 μέχρι το 1998 άλλαξε εντελώς. Τη θέση του πήρε το χρυσό, με κόκκινες φλόγες να ξεχωρίζουν και ένα μικρό αστέρι νίντζα δίπλα στο λογότυπο, συμπεριλαμβάνοντας στοιχεία της ασιατικής κουλτούρας.
Το παράδοξο με αυτή την μπάλα είναι ότι παρότι ήταν στο όριο βάρους που ορίζει η FIFA -και λίγο πριν το… υπέρβαρο- για πολλούς παίκτες θεωρήθηκε πολύ ελαφριά, συγκριτικά με τις μπάλες που είχαν συνηθίσει.

Teamgeist (2006)

Τέλος στις ραφές έβαλε η μπάλα στο Μουντιάλ της Γερμανίας.
Με χρυσές λεπτομέρειες και τα χρώματα της γερμανικής σημαίας στις λεπτομέρειες, η συγκεκριμένη μπάλα θεωρείται η πιο... στρογγυλή από όσες είχαν παιχτεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Παράλληλα, κάθε παιχνίδι της διοργάνωσης είχε την δική του μπάλα, με την ημερομηνία, το γήπεδο και τις ομάδες να αναγράφονται πάνω της.

Jabulani (2010)

Η μπάλα που επικρίθηκε όσο καμία άλλη έκανε την εμφάνισή της στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής.
Οι τερματοφύλακες, κυρίως, διαμαρτύρονταν έντονα για την απρόβλεπτη πορεία που έπαιρνε σε κάθε χτύπημα, με πολλούς να τη συγκρίνουν με πλαστικές φτηνές μπάλες.
Όλα αυτά λόγω της πιο μαλακής επιφάνειας με τις λιγότερες δυνατές ραφές, που έκανε τη μπάλα να συμπεριφέρεται ασυνήθιστα.

Brazuca (2014)

Πολύχρωμη, με ακόμα λιγότερες επιφάνειες (6), η μπάλα του Μουντιάλ της Βραζιλίας επανέφερε την εμπιστοσύνη στην εταιρία κατασκευής.
Η αποτυχία της Jabulani είχε στρέψει τα βλέμματα παικτών και κόσμου στις μπάλες που θα χρησιμοποιούνταν, αρκετό καιρό πριν τη διοργάνωση.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δοκιμαστούν πολύ καιρό πριν την πρώτη σέντρα και να γίνουν αρκετά δημοφιλείς ακόμα και σε εθνικά πρωταθλήματα.

Telstar 18 (2018)

Η συνταγή των μόλις έξι επιφανειών διατηρήθηκε και στην μπάλα που θα δούμε στο επικείμενο Μουντιάλ της Ρωσίας, με μια δόση από… βίντατζ, αφού αποτελεί επανακατασκευή της ομώνυμης μπάλας του 1970.
Το ασπρόμαυρο επέστρεψε –με μοναδικές χρυσές λεπτομέρειες το λογότυπο της Adidas, της διοργάνωσης και το όνομα της μπάλας-, με το μοτίβο σε στιλ μωσαϊκού να δημιουργεί ξεχωριστό εφέ.

Πηγή:www.sport-fm.gr

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""