Στην Ελλάδα είμαστε έτοιμοι να κατεβάσουμε τα ρολά και να πουλήσουμε το μαγαζάκι που μαςάφησε ο παππούς, αντί πινακίου φακής. Η ευκολία με την οποία πολλοί Έλληνες θαυμάζουν τον Τσάβες, τον Μάο ή τον Ρούντολφ Ες και όχι το Στηβ Τζομπς, τον Μπίλ Γκέιτς ή το 16χρονο Τζακ Αντράκα που πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε ένα νέο τεστ εντοπισμού κάποιας μορφής καρκίνου, είναι ενδεικτική του κινδύνου ενώπιον του οποίου βρισκόμαστε. Του κινδύνου, αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ του νερού του Καματερού, της «Φραπελιάς» ή του τεστ Παπανικολάου και της πενικιλίνης, να προτιμήσουμε τα πρώτα γιατί τα δεύτερα ακούσαμε πως έχουν παρενέργειες και αποφέρουν κέρδη σε πολυεθνικές...
Λίγοι άνθρωποι έχουν απομείνει που δεν έχουν λάβει διαζύγιο με την κοινή λογική. Η πλειοψηφία συνήθως άγεται και φέρεται από ευκαιριακούς συρμούς.
Αν θέλεις να δεις το μέλλον ενός λαού ψάξε στα αρχέτυπα των χαρακτήρων που τον γοητεύουν. Η διόγκωση των δυο άκρων διαφέρει μόνο ως προς το πάχος του μουστακιού μεταξύ του Αδόλφου και του Ιωσήφ.
Οι οπαδοί είναι τόσο τυφλωμένοι από το μεταξύ τους μίσος που αδυνατούν να παρατηρήσουν την εκπληκτική ομοιότητα των ανακοινώσεων των δυο άκρων. Αν κλείσει κάποιος τα μάτια σε ένα δελτίο ειδήσεων και ακούσει το περιεχόμενο των ανακοινώσεων θα αντιληφθεί για του λόγου το αληθές.
Περισότερα: Θα χρειαστεί να "καεί" μια γενιά μέχρι να ορθοποδήσουμε http://www.capital.gr/...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου