Σίγουρα όταν μερικές δεκαετίες πριν γιορτάζαμε την είσοδό μας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης δε φανταζόμασταν το μέλλον της χώρας κάπως έτσι…Αρκετά χρόνια αργότερα και μετά την νομισματική ένωση που θα έκανε τους Έλληνες πολίτες ισάξιους των Ευρωπαίων φαίνεται πως τα χρήματα που μας λείπουν είναι κρυμμένα μέσα στους κάδους των σκουπιδιών.
Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς πως δεκάδες άνθρωποι καθημερινά άνθρωποι, Έλληνες αλλά και αλλοδαποί, με καροτσάκια των σουπερμάρκετ ή ότι άλλο διαθέτει ρόδες και αποθηκευτικό χώρο, παίρνουν τους δρόμους και ψάχνουν από κάδο σε κάδο ανάμεσα σε σωρούς σκουπίδια να βρούνε μεταλλικά αντικείμενα ή ότι άλλο χρήσιμο που στη συνέχεια θα πουλήσουν με αντάλλαγμα λίγα ευρώ.Με κρύο ή ζέστη, μέρα ή νύχτα ακόμα και νωρίς τα ξημερώματα στις δύο με τρεΙς το πρωί, οι παρατηρητικοί θα δούνε αυτούς τους ανθρώπους να ψάχνουν σχεδόν χωμένοι μέσα στους κάδους τα υλικά που θα ανταλλάξουν με χρήματα.
Και βέβαια υπάρχει και η άλλη κατηγορία συνανθρώπων μας που βρίσκουν πλέον τα βασικά είδη διατροφής στους κάδους των σούπερ μάρκετ και στα καφάσια που αφήνουν πίσω οι έμποροι των λαϊκών αγορών γιατί δεν
έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν τα προς το ζην.
Σημαντικό
ποσοστό όσων δεν μπορούν πλέον να τα βγάλουν πέρα είναι πρώην εργαζόμενοι με
οικογένειες ή συνταξιούχοι που εξαιτίας της κρίσης έχουν μειωθεί τα χρήματα που
παίρνουν σε σημείο που να μη φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα
Η
ειρωνεία είναι ότι κατά τη διάρκεια του 2010, το οποίο έχει ανακηρυχθεί
παγκόσμιο έτος καταπολέμησης της φτώχειας, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες της
ανεπτυγμένης Δύσης όπου ο αριθμός των ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποκτήσουν
είδη πρώτης ανάγκης ολοένα και μεγαλώνει.
Μέχρι πριν από
λίγο καιρό η εικόνα της φτώχειας περιοριζόταν στους κλοσάρ και στους
άπορους μετανάστες που κοιμόνταν στα παγκάκια και έτρωγαν στα συσσίτια των
δήμων.
Σήμερα,
ωστόσο, το φαινόμενο έχει επεκταθεί και πίσω από τις κλειστές πόρτες
διαμερισμάτων που ανήκουν σε «ανθρώπους της διπλανής πόρτας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου