Inupiat, «λαός των φαλαινών».

Είναι ένας λαός η επιβίωση του οποίου εξαρτάται από τα θαλάσσια θηλαστικά. Κι αυτό εξηγεί γιατί οι Inupiat, ιθαγενής κοινότητα στο Νόρθ Σλοπ της Αλάσκας, είναι γνωστοί ως «λαός των φαλαινών».
Αυτός ο λαός, λοιπόν, σέβεται απολύτως τους περιορισμούς που έχουν τεθεί από την αμερικανική κυβέρνηση στο κυνήγι της φάλαινας. «Το κεφάλι του ζώου χωρίζεται ανάμεσα στο πλήρωμα αφού πρώτα ευλογηθεί» εξηγεί στο BBC ο φωτορεπόρτερ Κιλίιι Γιουγιάν. Οι Inupiat έχουν πράγματι μια πλούσια πνευματική ζωή, η οποία περιστρέφεται γύρω από το «δώρο της φάλαινας στην κοινότητα». Ο φωτορεπόρτερ συνόδευσε στο κυνήγι του έναν Inupiat και τον εξάχρονο γιο του: «Του μαθαίνω πώς να γίνει κυνηγός και είμαι υπερήφανος γι’ αυτόν. Είναι σημαντικό το χτύπημα να είναι ακριβείας για να μην ανοίγεις πολλές τρύπες στο δέρμα».
Το κόλπο για να αισθάνεται κανείς λιγότερο κρύο είναι να τρώει κουόκ. Στη γλώσσα των Inupiat το κουόκ είναι το ωμό και παγωμένο κρέας ή ψάρι. Το συνοδεύουν με μίσιγκακ – το λάδι της φώκιας. Ανάμεσα στους ψαράδες που ζεσταίνονται με κουόκ είναι και η Μπεραντέτ Ανταμς, η πρώτη γυναίκα που καμάκωσε φάλαινα: «Δεν έχω αδέλφια κι έτσι έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να βοηθήσω την οικογένειά μου. Έγινα κυνηγός φαλαινών. Κι όταν είσαι μια φορά κυνηγός, είσαι για όλη σου τη ζωή».