Φυσικά στη ζωή είναι καλύτερα να είναι κάποιος «νέος, υγιής και πλούσιος» παρά «γέρος, άρρωστος και φτωχός». Επειδή, όμως, οι περισσότεροι απέχουμε αρκετά από το να χαρακτηριστούμε εκατομμυριούχοι, καλό είναι η έρευνα αγοράς να μπει στη ζωή μας. Να γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Είναι κοινό μυστικό ότι στα χρόνια της… φούσκας οι έτσι κι αλλιώς large Ελληνες το είχαν παρακάνει. Οχι μόνο οι καταναλωτές, αλλά όλο το σύστημα. Από τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες με τις υψηλές τιμές προϊόντων και υπηρεσιών μέχρι τα ταμεία των φούρνων και των σούπερ μάρκετ, που δεν καταδέχονταν να δώσουν ρέστα σε λεπτά του ευρώ. Αν για κάποιο λόγο το μονόλεπτο, το δίλεπτο ή το πεντάλεπτο εμφανιζόταν στο λογαριασμό, συνήθως το αγνοούσαν προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Συχνά προτιμούσαν να το χάσουν, παρά να ασχοληθούν μαζί του. Σε αντίθεση –για παράδειγμα- με τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, τη Βρετανία και άλλες «σπαστικές» χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά όπου τα ψιλά έχουν την αξία που πρέπει, στην Ελλάδα είναι μόνον μπελάς. Ακόμη και σήμερα…
Το θέμα δεν είναι τα ψιλά, που «τρυπούν την τσέπη του παντελονιού». Ισως να μην είναι και αυτή καθεαυτή η καλύτερη τιμή. Είναι η νοοτροπία. Ζούμε σε μια ελεύθερη αγορά για να αξιοποιούμε υπέρ μας τον ανταγωνισμό. Οχι μόνο στα ακριβά, αλλά και στην καθημερινότητα. Φυσικά κάτι τέτοιο θέλει κάποιο χρόνο, που πιθανώς τον «κλέβουμε» από το καφενείο ή την τηλεόραση, και λίγη οργάνωση, την οποία γενικώς απορρίπτουμε από τη ζωή μας. Μόνο που όλα αυτά είναι γενικότερα «μαθήματα» για δυσκολότερους καιρούς και πιο ζόρικες καταστάσεις της καθημερινότητας από αυτές που είχαμε μάθει.Τα ψιλά και οι τρύπες στις τσέπες gmitrakis@ekdotiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου