Μια διαρκή και μόνιμη ρήτρα «ανταγωνιστικότητας» των μισθών με τις χώρες της Κεντρικής καιΝοτιο-Ανατολικής Ευρώπης καθώς και μια δεύτερη, κρυφή που περιλαμβάνεται στο τελευταίο Μνημόνιο, η ρήτρα «ευθυγράμμισης» των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καταδικάζουν σε συνεχή μείωση τους μισθούς στην Ελλάδα. Το θέμα παραμένει στο προσκήνιο, παρ’ ότι από την πλευρά της κυβέρνησης, ακόμη και δια στόματος πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, υπάρχουν διαβεβαιώσεις ότι ο κατώτατος μισθός δεν θα πέσει κάτω από τα 586 ευρώ μεικτά.
Είτε με μείωση των επιδομάτων, αρχής γενομένης με το επίδομα γάμου, είτε μέσω ατομικών συμβάσεων που αναμένεται να κατακλύσουν την αγορά, είτε τέλος, με επιχειρησιακές συμβάσεις που θα υπογραφούν υπό το φόβο των μαζικών απολύσεων, οι μισθοί αναμένεται να μειωθούν περαιτέρω.
Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να ενταχθεί η λήξη των 42 κλαδικών συμβάσεων εργασίας που άνοιξε το δρόμο της μισθολογικής μείωσης για τουλάχιστον 600.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα οι οποίοι θα δεχθούν πιέσεις το επόμενο τρίμηνο ώστε να αποδεχθούν ατομικές συμβάσεις με απολαβές που θα φθάνουν ως τα έσχατα όρια των 586 ευρώ που ορίζει ακόμα η Εθνική Σύμβαση Εργασίας.
Η καθοδική πορεία των μισθών που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, αναμένεται κορυφωθεί εντός τριετίας. Στην περιβόητη «ρήτρα ανταγωνιστικότητας», ήρθε να προστεθεί, με το Μνημόνιο 3 μια νέα ρήτρα, αυτή της ευθυγράμμισης μισθών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η αρχή έγινε με τη μείωση των μισθών στα ειδικά μισθολόγια, και έπεται συνέχεια, μέσω της εναρμόνισης ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.
Ρούλα Σαλούρου/ Capital.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου