«H οικονομική καταιγίδα χτυπάει το Βέλγιο».

«Οι επιχειρήσεις δεν πιστεύουν πια σε μία γρήγορη ανάκαμψη και απολύουν», επισημαίνει το δημοσίευμα της βελγικής Le Soir που τιτλοφορείται: «H οικονομική καταιγίδα χτυπάει το Βέλγιο». Μάλιστα, αναφέρει ως παράδειγμα τις απώλειες θέσεων εργασίας στη Ford, την HP, την Alcatel, τη Lucent, την Coca-Cola κ.ά. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η βελγική οικονομία, στενά συνδεδεμένη με τη γερμανική «ατμομηχανή», αντιστεκόταν ως τώρα, ίσως καλύτερα από τους άλλους ευρωπαίους εταίρους. Αλλά αυτή τη φορά, σημειώνει το άρθρο, το Βέλγιο με τη σειρά του πλήττεται από την γενικευμένη οικονομική επιβράδυνση στην Ευρώπη.
«Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε άλλες εξηγήσεις σε όλες αυτές τις απολύσεις. Η ανταγωνιστικότητά μας δεν έπεσε ξαφνικά, ούτε υπήρξε έκρηξη, από τη μία μέρα στην άλλη, του μισθολογικού κόστους. Η φορολογία μας δεν αποθάρρυνε το επιχειρηματικό πνεύμα. Φταίει η ευρωπαϊκή συγκυρία. Η καταιγίδα που πλήττει τις χώρες του Νότου, είναι πλέον πάνω μας. Η «καρδιά» της Ευρωζώνης έχει χτυπηθεί. Η Γαλλία, η Ολλανδία, δεν πάνε καλά και αυτές. Η Γερμανία αντιστέκεται ακόμη. Αλλά για πόσο καιρό;.
Γιατί αυτή η επιβράδυνση; Φταίνε οι Έλληνες, οι Ισπανοί, όλη αυτή η περιφέρεια που πνίγεται στην κρίση του δημόσιου χρέους; Μάλλον φταίει το “φάρμακο” που η Ένωση τους επιβάλλει και επιβάλλει στον εαυτό της: μία δραστική λιτότητα που θα έπρεπε να εξυγιάνει ταχύτατα τα δημοσιονομικά και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, αλλά που προκαλεί κατάρρευση των οικονομιών, πολλαπλασιασμό των πτωχεύσεων, απότομη μείωση των δημόσιων εσόδων, καταντώντας τους δημοσιονομικούς στόχους αδύνατους -- και δικαιολογώντας, με μία παράξενη λογική, ακόμη περισσότερη λιτότητα. Μέχρι και το ΔΝΤ ανησύχησε πρόσφατα δημόσια γι αυτό. Αλλά είναι μάλλον αργά: λίγο λιγότερη λιτότητα δεν θα αλλάξει πολλά, η δυναμική της ύφεσης άρχισε.