Όταν η μετάθεση πληρωμών είναι η γενική πρακτική του Δημοσίου

Στο κίνημα «Δεν πληρώνω» φαίνεται πως έχει προσχωρήσει και το Δημόσιο. Σιωπηρά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και συνθήματα, έχει υιοθετήσει την πρακτική της αθέτησης πληρωμών, μεταθέτοντας τις οφειλές του στο μέλλον. Αποτέλεσμα, το ποσό που λείπει από την αγορά να υπερβαίνει τα 10 δισ. ευρώ και να επιτείνεται η οικονομική ασφυξία.
1)Το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στα δημόσια έργα. Οι βεβαιωμένες οφειλές του Δημοσίου ανέρχονται σε 1,8 δισ. ευρώ
2)Σε 1,1 δισ. ευρώ υπολογίζονται τα χρέη των νοσοκομείων στους προμηθευτές υλικού, και 1,4 δισ. ευρώ οι οφειλές μαζί με τα ταμεία για φάρμακα
3)Στάση πληρωμών έχουν κάνει άτυπα και οι δήμοι των οποίων τα χρέη προς τρίτους (προμηθευτές, εργολάβους, οργανισμούς) ανέρχονται σε 1,2 δισ. ευρώ.
4)Η καθυστέρηση της επιστροφής ΦΠΑ. Το ποσό που οφείλεται υπολογίζεται από 2,5 έως 3 δισ. ευρώ.

Ο επιχειρηματικός κόσμος κάνει λόγο για στάση πληρωμών του Δημοσίου και με τη σειρά του δηλώνει αδυναμία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του προς το κράτος και τους εργαζόμενους μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Και το γαϊτανάκι πάει στα ασφαλιστικά ταμεία, από εκεί στα νοσοκομεία, επιστρέφει στις εταιρείες και διαχέεται στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας και στους εργαζόμενους.